به نام تنهاترين معبود تنهايی
اکنون که فاصله ها با تمام قدرتشان من و تو را از هم جدا کردند
چگونه حرفها ادای حق کنند؟
چگونه قلبها باور کنند تنها نيستند؟
چگونه ثانيه ها هدفمند بودنشان را باور کنند؟
چگونه قلبم باور کند آن دورها کسی دوستش دارد ؟
يا برای او می تپد؟
چگونه اميد دوباره بر روی وجود بی کسم خيمه بزند؟
در حالی که لحظه هايم تمام از نا اميدی ميسرايد؟
چگونه باور کنم؟
صفحه نخـــــست
نويسنده : مجهول و ati
